कळी अलगद पहिल्या प्रेमाची शीतल दवबिंदुंनी खुलते |

शहारूनी  भावना मनातील कवितेचे  हे  फुल  ऊमलते |


सोनेरी  स्वप्नांची  किरणे  पाकळ्यांवरी  हळूच  विसावून |

सुगंध  हृद्यातील  कवितेच्या  हसतो  विश्वाचे  मन  मोहून |


काळरूपी  परी  चित्रकार  हा  ह्या  विश्वाचा  असतो  लहरी |

कुंचल्यातुनी  रंग  बदलुनी  चाल  खेळतो  हा  मग  गहिरी |


रेघ  ओढुनी  मग  विरहाची  हा  दोघांचे  विश्व  दुभंगतो |

भावविश्व  अंधारून  तो  मग  गर्दिमध्ये  स्वत:  हरवतो |


अडखळूनी  ठेचाळून  घेतो  परी  हा  अखेर  शोध  स्वत:चा |

स्वप्नांच्या  क्षितीजाला  पहाता  पुन्हा  पाय  अडतो  दृष्टीचा |


गर्दितुन  पहिल्या  प्रेमाची  आठवण  ह्याला  खुणवून  जाते |

हृद्यातुन  मग  शब्द  ऊमटतो  काय  रे  ती  सध्या  काय  करते ?

- मकरंद सुधाकर पाटोळे.